၀င္းဦးေက

  ေမာင္ပြ ငယ္ငယ္က ဆံပင္အရွည္ သန္ေလရာ ဆံပင္ညွပ္ၿပီး တစ္ပတ္ခန္႕ အၾကာေလာက္တြင္ကို စုတ္ဖြားဖြား ၿပန္ၿဖစ္ တတ္ေလသည္။ ထိုေခတ္ ထိုအခါက ဆံပင္ တစ္ခါညွပ္ ၂၅ က်ပ္ ၿဖစ္ေလသည္။ ေမာင္ပြ ပံုမွန္ အားေပးေနေသာ ဆိုင္က သမ၀ါယမ ဆိုင္တြင္ ဖြင္႕ထားေသာ ဆံသဆိုင္။ ထိုဆိုင္က ဆံသ သမားဆိုလို႕ ရွားရွားပါးပါး တစ္ဦးသာ ရွိေလရာ မ်ားစြာလက္မလည္ ေအာင္ညွပ္ရေလသည္။ မေတာ္လို႕ မနက္ ၁၀ နာရီခန္႕ ေရာက္သြားပါက မိမိ အေရွ႕တြင္ စီနီယာက အနည္းဆံုး ငါးဦးခန္႕ အထိ ရွိေလရာ ဆံပင္တစ္ခါညွပ္ဖို႕ အေရး ၂နာရီ ခန္႕ အထိ ထိုင္ေစာင္႕ရတတ္သည္။ သို႕ႏွင္႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္ရက္တြင္ ေမြးသမိခင္မွာ အိုင္းစတိုင္း ေက ႏွင္႕ ၿဖစ္ေနေလေသာ သားေတာ္ေမာင္အား ဆံပင္ညွပ္ခိုင္းရန္ ၾကိဳးစားေလေတာ႕သည္။ ေမာင္ပြ မွာ မညွပ္ခ်င္။ အဓိက က ထိုင္ေစာင္႕ရတာ စိတ္ မရွည္ေသာေၾကာင္႔ပင္။ သို႕ေသာ္ ေနာက္ဆံုး ေမြးသမိခင္၏ ဗီတို အာဏာအား မလြန္ဆန္ ႏိုင္သၿဖင္႕ ေပေစာင္းေစာင္း ၿဖင္႕ လိုက္ပါလာခဲ႕ရေတာ႕၏။

  ထိုသမ၀ါယမ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ ကိုသြားမည္ဆိုပါက ရပ္ကြက္ေစ်းအား ၿဖတ္ရေလသည္။ ေမြးသမိခင္၏ အၾကံက ေစ်းအရင္၀ယ္မည္။ ၿပီးလွ်င္ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္သို႕သြားမည္။ သို႕ႏွင္႕ အိုင္းစတိုင္းေမာင္ပြ တစ္ေယာက္ ေစ်းၿခင္းေတာင္းပါ ဆြဲလာရေလ၏။ ေစ်းအ၀ အေရာက္ ေမြးသမိခင္၏ ေၿခလွမ္းမ်ား ရုတ္တရက္ ရပ္တန္႕သြားေလရာ ေမာင္ပြလည္း လိုက္ရပ္လိုက္ရသည္။ ဘာလဲေပါ႔ေလ။ မိခင္အား ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ မာတာမိခင္၏ မ်က္လံုးမ်ားက ေစ်းအုတ္နံရံကို တာလပတ္ အမိုးအား အဖီဆြဲကာ ဖြင္႕ထားေသာ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆီသို႕။ ဆိုင္၏ အၿပင္အဆင္မွာ လြန္စြာ ရိုးရွင္းလွသည္။ ႏွစ္ေပ တစ္ေပ အရြယ္ မွန္ႏွစ္ခ်ပ္အား ဒီဘက္က အဖီကို ေထာက္ကန္ထားေသာ ၀ါးလံုး ႏွစ္လံုးတြင္ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ကုလားထိုင္ တစ္လံုး ႏွင္႕ ေခြးေၿခ တစ္ခံု။ ဒါပဲ။ အမယ္ ဆိုင္အ၀ မွာ ကထၳဴစာ ရြက္အၾကီးစားေပၚမွာ ေဆာ႕ပင္နဲ႕ ေရးထားေသးတယ္။ ဘာပါလိမ္႕ မွန္းစမ္း။


“Star ဆံသဆိုင္ လူၾကီး ၁၅ က်ပ္ ကေလး ၈ က်ပ္”

  ငင္ ဒါၾကီးက ဆံသဆိုင္။ အဲကြန္းမလို သဘာ၀ေလႏုေအးမ်ားကိုသာ အသံုးၿပဳထားေသာ ဆိုင္။ ေစ်းကေတာ႕ လက္ရွိေပါက္ေနေသာ ဆံသ ေစ်းမ်ားထက္သက္သာေလရာ ေမြးသမိခင္မွာ လြန္စြာ သေဘာက်လ်က္ရွိေတာ႕သည္။ ဆိုင္ထဲရွိ တစ္လံုးထဲေသာ ေခြးေၿခေပၚတြင္ ဆံသဆရာဟု ထင္ရေသာ လူတစ္ေယာက္ ဆံပင္လာညွပ္မည္ႈသူမ်ားအား မုတ္ဆိတ္ေမႊး ႏုတ္ကာ ေစာင္႕စားလ်က္ ရွိေလ၏။ ငင္ ငါ႕အေမ ဆိုင္ထဲ ၀င္သြားၿပီ။ လိုက္မွ။

“ ဆံပင္ညွပ္ခ်င္လို႕ ေဟာဒီက ကေလး”

  ထိုဆံသ ဆရာမွာ အိုင္းစတိုင္းေက ႏွင္႕ ေမာင္ပြ အား ၿမင္လွ်င္ မ်က္လံုးမ်ား အေရာင္ေတာက္သြားကာ

“ ဟာ ရတယ္ ရတယ္ လာ လာ သားထိုင္ ဘာေက ညွပ္မလဲ”

“ ၀င္းဦး ေက”

“ အိုေက ၿဖစ္ေစရမယ္”

  အမယ္ အေတာ္ကြ်မ္းမည္႕ ဆံသဆရာ။ ဆက္ဆံေရးကလည္း ေကာင္းခ်က္။

“ ကြ်န္မ ေစ်းသြား၀ယ္လိုက္အံုးမယ္ ခေလးကို ခဏ ထားခဲ႕မယ္ေနာ္ ၿပန္လာမွ ရွင္းမယ္”

  သို႕ႏွင္႕ ေမြးသမိခင္ မွာ ေမာင္ပြအား စိတ္ခ်လက္ခ် ထားကာ ေစ်း၀ယ္ထြက္သြားေတာ႕သည္။ သည္တြင္ ဇာတ္လမ္းစသည္။ဆံသဆရာမွ ေမာင္ပြအား အေပၚတြင္ ၿခံဳရန္ အ၀တ္တစ္ထည္အား လႊားကနဲ ကာရံ လိုက္ေလရာ အနံ႕က တစ္မ်ိဳး ၿဖစ္ေနသၿဖင္႕ ငံု႕ၾကည္႕လိုက္ရာ

“ ငင္ ေစာင္ၾကီး ပါလား”

“ ဒါက ပိုလံုတယ္ သားရဲ႕”

  ငြင္ သူမ်ားဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေတြမွာ ေစာင္ၿခဳံ ဆံပင္ညွပ္တာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ ၿပီးေတာ႕ ဒီေစာင္ကလည္း ဘယ္ႏွႏွစ္ ဘယ္ႏွစ္လ မေလွ်ာ္ထားလည္း မသိ။ ၾကည္႕ရတာ ၄င္းဆံသဆရာ ၿခံဳေသာ ေစာင္ ၿဖစ္ရမည္။ အေရာင္ကလည္း ၿဖဴနီၾကား။ ကဲ ရွိေစေတာ႕။ ထိုစဥ္ ဆံသဆရာ မွေမာင္ပြ ဆံပင္ အေနာက္ပိုင္းအား ရွိတ္ထိုးရန္ ၿပင္လိုက္ၿပီး တစ္စံု တစ္ခုအား ေမာင္ပြ လက္ထဲ ထည္႕ေပးလိုက္ေလရာ ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕

“ ငင္ မွန္ၾကီး ဒါၾကီးက ဒီအတိုင္းကိုင္ထားရမွာလား”

“ အေရွ႕က အုတ္နံရံ မွာ ခ်ိတ္လို႕မရလို႕ပါကြယ္ စိတ္မဆိုးပါနဲ႕”

“ ခြီးးးးးးးးးးးးး”

  ဘယ္႕ႏွယ္႕ သည္လို မွန္ကိုင္ ထားရေသာ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဘူး။ ကဲ ဒါလဲ ရွိေစေတာ႕။ စညွပ္ပါၿပီ။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  အင္း ငါ႕ဆံပင္ ေတြေတာ႕ ႏွေၿမာစရာ။ အို ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ ၿပန္ရွည္လာမွာပါပဲဟာ။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  အိမ္း အေနာက္ပိုင္းေတာ႕ အေတာ္ပါးေလာက္ၿပီ ထင္သည္။ ေသခ်ာေအာင္ လက္ထဲက မွန္ကို အေပၚေထာင္ အေနာက္မွန္ ကေန တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္မယ္ လာေလေရာ႕

“ ငင္ ဘာပံုၾကီးတုန္း”

“ လာမယ္ေလ ၀င္းဦး ပံု ခဏေလးေစာင္႕”

  ငြင္ ေမာင္ပြ ရုတ္တရက္ ၾကက္ေသေသ သြားသည္။ ငါ႕အေနာက္က ဆံပင္ပံု ငါဘယ္မွာ ေတြ႕ဖူးပါလိမ္႕။ စဥ္းစားစမ္း စဥ္းစားစမ္း။ ဟားးးးးးးးးးး သိၿပီ ခ်င္းေတာင္က ေလွကားထစ္ စိုက္ပ်ိဳးေရး ပံု ဟားဟားဟားဟား ငါ စာအေတာ္ရပါလား။ ငင္ မဟုတ္ေသးပါဘူး ဒါငါ႕ ဆံပင္ၾကီး။ ဘုရား ဘုရား သည္လူ ငါ႕ဆံပင္ကို ခ်င္းေတာင္ေလွကားထစ္စိုက္ပ်ိဳးေရး ပံုေဖာ္ေနၿပီ။

“ သား တို႕က ဘယ္မွာေနတာလဲ”

“ ခ်င္းေတာင္ ငင္ ဟုတ္ပါဘူး”

“ ဟားးး ခ်င္းေတာင္ကေန ေတာင္လာၾကတာလား ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္”

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  ဘုရား ဘုရား ဘာပံုေဖာ္ေနၿပန္ၿပီ မသိ။ ေသခ်ာေအာင္ ထပ္ၿပီး မွန္ေထာင္ၾကည္႕လိုက္မယ္ လာေလေရာ႕။

“ ငင္ ဘာပံုၾကီးလဲ ဒါက”

“ လာမယ္ေလ ၀င္းဦး ေက ခဏေလးေစာင္႕”

  ခြီးးးးးးးး။ လုပ္ၿပန္ၿပီ။ ခုနက ခ်င္းေတာင္ကေန အခု ရခိုင္ရိုးမ ေတာင္တန္းၾကီးေတြ ဆီေရာက္သြားၿပန္သည္။ နိမ္႕လိုက္ ၿမင္႕လိုက္နဲ႕။

“ သား က ဘာလူမ်ိဳးလဲ”

“ ရခိုင္ ငင္ ဟုတ္ပါဘူး”

“ ေအာ္ ရခိုင္ေပါ႔ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  တစ္ေယာက္တည္း ဘာေတြ ေကာင္းေနလဲေတာ႕ မသိ။ ထိုစဥ္ ထိုသူ၏ ကပ္ေၾကးမွာ ေမာင္ပြ ၏ အေရွ႕ ဆံပင္ဆီသို႕ ခ်ဥ္းကပ္လာေလသည္။ ေမာင္ပြလည္း မ်က္လံုး မဖြင္႕ရဲ။ ဘုရား ဘုရား ငါ ဘယ္ေဒသ ကို ေရာက္အံုး မွာပါလိမ္႕။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  ကဲ မ်က္စိ မွိတ္ေနလို႕ေတာ႕ ဘာမွ မထူးဘူး။ အေၿခအေန သိရေအာင္ ေနာက္တစ္ခါ မွန္ေထာင္ၾကည္႕လိုက္အံုးမယ္ လာေလေရာ႕။

“ ခြီးးးးးးးးးးဒါၾကီးကေရာ ဘာပံုၾကီးတုန္း”

“ လာမယ္ေလ ၀င္းဦးေက ခဏေလးေစာင္႕”

“ ငင္”

  ေနအံုး ငါ႕အေရွ႕ဆံပင္ပံုက ဘာနဲ႕တူေနပါလိမ္႕။ ဒီပံုကို စာထဲမွာ ငါေတြ႕ဖူးပါတယ္။ စဥ္းစားစမ္း စဥ္းစားစမ္း။ ဟာ ဟုတ္ၿပီ။ကရင္ၿပည္နယ္က ဇြဲကပင္ေတာင္ ဟားဟားဟားဟား ငါစာအေတာ္ရေနၿပီပဲ။ ငင္ ဟုတ္ေသးဘူးေလ ဒါငါ႕ဆံပင္ၾကီးေလ။ ဘုရား ဘုရား အေရွ႕ အေပၚပိုင္းေကက ဇြဲကပင္ေတာင္ လို တစ္ဖက္နိမ္႕ တစ္ဖက္ၿမင္႕ၾကီး။ ခုနက ရခိုင္ကေန ကရင္ ၿပည္နယ္ကို ရထားမစီး ကားမစီးပဲ ေရာက္လာၿပန္ၿပီ။

“ သားအေဖက ရခိုင္ပဲလား”

“ မဟုတ္ဘူး ကရင္ ငင္ မွားၿပန္ၿပီ”

“ ေအာ္ ကရင္လား ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္”

“ ခြီးးးးး”

  ေကာင္းၿပန္ၿပီ။ကဲ သူဒီေလာက္ အာမခံထားတာပဲ ၀င္းဦးပံုေတာ႕ ထြက္လာမွာပါေလ။ မ်က္လံုးမွိတ္ ဘုရားအာရံုၿပဳထားမယ္။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  အလို အေရွ႕က နဖူးေပၚ ၀ဲက်ေနေသာ ဆံပင္သို႕ ကတ္ေၾကးေရာက္လာၿပန္ၿပီ။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  ဟယ္ မၿဖစ္ဘူး ဒီအပိုင္းက အေရးအၾကီးဆံုး အပိုင္း။ လိုရင္ ေၿပာရမည္။ မ်က္လံုးမွိတ္ေနလို႕ မၿဖစ္။ မ်က္လံုးဖြင္႕ကာ မွန္ေထာင္ၾကည္႕လိုက္မယ္ လာေလေရာ႕။

“ ငင္ အုန္းမႈတ္ခြက္ ၾကီး ေခါင္းေပၚေရာက္ေနပါလား”

“ လာမယ္ေလ ၀င္းဦးေက ခဏေစာင္႕”

“ ငင္ မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္ေနာ္ ၀င္းဦး အုန္းမႈတ္ခြက္ေက ထားတာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး”

“ ေအးေဆးေပါ႔ သားရာ အဆံုးသတ္ကို ၾကည္႕လိုက္”

“ ဟြတ္”

  အိမ္း ေလာေလာဆယ္ေတာ႕ အေၿခ အေန မေကာင္း။မ်က္ႏွာ ၿပဲၿပဲေပၚမွာ ဆံပင္ကို တိၿပီး ညီေနေအာင္ ညွပ္ထားေလရာ မိမိကိုယ္ မိမိပင္ ေသာက္ၿမင္ကပ္ခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ရုပ္ဆိုးလွေပသည္။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  အင္း ေဘးေတြကို ညွပ္ေနၿပီ။ ဒါ အဓိက အပိုင္းပဲ။ မ်က္လံုးဖြင္႕ မွန္ေထာင္ၾကည္႕လိုက္အံုးမယ္ လာေလေရာ႕။

“ ငင္ ကမၻာလံုးၾကီး ပါလား”

“ လာမယ္ေလ ၀င္းဦးေက ခဏေစာင္႕”

“ ဟာဗ်ာ မဟုတ္ေတာ႕ဘူးေနာ္ ၀င္းဦးကမၻာလံုးေက ညွပ္ထားတာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး”

“ အဆံုးသတ္ကို ၾကည္႕လိုက္”

“ ငင္”

  မေလွ်ာ႕ေသးပါလား။ ေဘးႏွစ္ဘက္အား လံုးေနေအာင္ ခံုးခံုးၾကီး ညွပ္ထားေလရာ ႏွစ္ဘက္ေပါင္းေတာ႕ ၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီး ၿဖစ္ေန ေတာ႕သည္။ ကမၻာလံုးမွ တကယ္႕ ကမၻာလံုး။ ခြီးးးးးငါေတာ႕ ဘ၀ ပ်က္ၿပီ ထင္တယ္။ၾကာေတာ႕ စိတ္က တိုလာသည္။

“ သားအေဖ ကေရာ ကရင္ပဲလား”

“ မသိဘူး”

“ ေအာ္ မသိဘူးလား ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္”

“ ငင္”

  ကေတာက္။ ရြဲ႕ေၿပာတာလည္း ေကာင္းေနၿပန္ၿပီ။ ေအရိုးမတားၾကီး ဟု စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲေနမိေတာ႕သည္။

“ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္ ခြ်ပ္”

  သူ႕ဘာသာသူ ညွပ္ၿပီး အေရွ႕ကေန လာၾကည္႕ စိတ္တိုင္းမက်ေသးဘူးထင္႕။ ၿပန္ညွပ္ၿပန္သည္။ ၿပန္လာၾကည္႕လိုက္ ၿပန္ညွပ္လိုက္ႏွင္႕ ၾကာေတာ႕ ထိုသူမွာ ေခြ်းေတြ ၿပန္လာေလသည္။ အင္းးး သူ႕ဇာတ္သူ မႏိုင္ေတာ႕ဘူးထင္တယ္။ ငါေတာ႕ ဘ၀ပ်က္တာ ေသခ်ာၿပီ။ ကဲ ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႕ ၀င္းဦးေက ေပါက္မေပါက္ မွန္ေထာင္လိုက္မယ္ လာေလေရာ႕။

“ အမယ္ေလးးးးးးးးၿဗန္႕ အသည္းႏွလံုးပံုၾကီးပါလား”

  ခုနက တစ္ဖက္နိမ္႕ၿမင္႕ ၿဖစ္ေနေသာ ဇြဲကပင္ေတာင္မွာ အစြန္းႏွစ္ဘက္ေတာ႕ ညီသြားေလၿပီ။ ခက္တာက အလယ္က ခ်ိဳင္႕၀င္သြားေလရာ အသည္းႏွလံုး ပံုၾကီး ႏွင္႕ ခြ်ပ္စြပ္ သြားတူေနေလေတာ႕သည္။ သူလက္လြန္သြားတာ သူသိလို႕ထင္သည္။ လာမယ္ေလ ၀င္းဦးပံု ဆိုတာ ထြက္မလာေတာ႕။

“ မဟုတ္ဘူးကြာ နဲနဲ ညွိလိုက္ရင္ရၿပီ”

“ ငင္ ေတာ္ဘီ ေတာ္ဘီ မညွပ္ေတာ႕ဘူး ဒီနားတင္ရပ္ အခုရပ္”

  ဘယ္႕ႏွယ္႕ နဖူးအေရွ႕က အုန္းမႈတ္ခြက္ ေဘးႏွစ္ဘက္က လံုးလံုး အလယ္က အသည္းႏွလံုး အေနာက္မွာ ခ်င္းေတာင္ ခြီးး။ ဘ၀ မရႈ မလွ ပ်က္တာပဲ။ ေတာ္ၿပီ ငါ႕အေမ ပဲ ထိုင္ေစာင္႕ေတာ႕မယ္။ ထိုစဥ္ ေမာင္ပြ အေမ ၿပန္လာသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဆိုင္ထဲသို႕ ၀င္လာေသာ ေမြးသမိခင္အား ၿမင္ေလလွ်င္ ေမာင္ပြမွာ အားကိုးတၾကီး ၾကည္႕လိုက္ေလသည္။ သို႕ေသာ္ေမြးသမိခင္မွာ အၾကည္႕ခ်င္းသာ တစ္ခ်က္ဆံုၿပီး မသိသလို မ်က္ႏွာလႊဲကာ

“ ကြ်န္မသား ၿပန္သြားၿပီလား”

“ ငင္ အေမ သားဒီမွာေလ”

  ေမာင္ပြ အေမ ေမာင္ပြအား မ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ကာ တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္သည္။

“ နင္က ငါ႕သားလား”

“ ဂ်ာာာာာာာာာ အေမသားကို မမွတ္မိေတာ႕ဘူးလားငင္”

“ ေလွ်ာက္ေၿပာမေနနဲ႕ ငါ႕သားဒီေလာက္ရုပ္မဆိုးဘူး”

“ ခြီးးးးးးးးးးး အေမ အေမ႕သားမွ အေမ႕သားအစစ္ပါ ဒီအက္်ီ ဒိေဘာင္းဘီေလးကို မမွတ္မိဘူးလားငင္”

ထိုစဥ္ ေမြးသမိခင္မွ ေမာင္ပြ အနားေသခ်ာကပ္ကာ ၿပဴးၿပဲ ၾကည္႕ေလသည္။

“ ငင္ သား သား ငါ႕သား နင္ဘယ္လိုပံုၿဖစ္ေနတာလဲ “

“ အီးဟီးးးးးးးးးအဲ႕ဒါ သူ သူ ညွပ္ထားတာ”

“ ငင္ ဘာေကၾကီးလဲ ယုန္နားရြက္လိုလို ဘာလိုလိုနဲ႕”

  ငင္ ေတဟ။ ေမြးသမိခင္ေၿပာလိုက္မွ ပိုဆိုးသြားေတာ႕သည္။ ထိုသူမွာလည္း ေခါင္းကုတ္ကုတ္ ဖင္ကုတ္ကုတ္လုပ္ကာ

“ ဟိုေလ နည္းနည္းေလးညွိလိုက္ရင္ အဆင္ေၿပသြားမွာပါေညာ္”

“ ငင္ ရတယ္ ရတယ္ ေရာ႕ ရွစ္က်ပ္ ကြ်န္မတို႕ ၿပန္လိုက္အံုးမယ္ေညာ္”

  သို႕ႏွင္႕ ေမြးသမိခင္ႏွင္႕ အတူၿပန္လာေလရာ လမ္းတြင္ မိခင္ၿဖစ္သူမွာ ေမာင္ပြ ပံုအား ၾကည္႕ကာ ခြက္ထိုးခြက္လွန္ ရယ္ေမာေလေတာ႕သည္။ ထိုအက်ိဳးဆက္ ညေနတြင္ သမ၀ါယမ ဆိုင္ထံ ဦးထုပ္ေဆာင္း၍ သြားကာ ဂတံုးတံုးလိုက္ရေလေတာ႕သည္။

ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ Credit to ကိုပြ

Comments

Popular posts from this blog

Mi Phone အားလံုးအတြက္ Zawgyi Font ထည့္နည္း ေပါင္းစံု

Warriors Orochi 3 Ultimate -Mystic Weapons Guide-

ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ စာေပ

က်န္းမာေရး အတြက္ ဂရုစိုက္ရမည့္ နာရီမ်ား

All Mi phone model can use Myanmar Font and Root

Zapya for PC

ဖ်က္သိမ္းခံခဲ့ရတဲ့ ဂိမ္းေတြရဲ႕ အေၾကာင္း

ပီယလက္စြပ္အေၾကာင္း

ဖူးစာရွင္

Game ဘာျဖစ္လို႔ computer မွာ မ run ႏိုင္ရတာလဲ