အကိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုး




မ်က္မျမင္လူငယ္တစ္ဦးဟာ မျပည့္စံုတဲ့ကိုယ္အဂၤါေၾကာင့္ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ပ်က္အားငယ္ေနခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ေရွးဘဝဝဠ္ေၾကြးလို႔ သူထင္မွတ္ၿပီး သူ႔ဘဝတစ္သက္က ဘာမွ အသံုးဝင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေတြးထင္ေနခဲ့တယ္။

တစ္ေန႔မွာ ဆရာတစ္ဦးနဲ႔ သူဆံုခဲ့တယ္။ ဆရာက သူ႔ကို "ေလာကမွာရွိတဲ့လူတိုင္းက ဘုရားသခင္ကိုက္ခဲ့တဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုးပါ။ လူတိုင္းမွာ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ဆိုတာရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕လူရဲ႕ခၽြတ္ယြင္းခ်က္က ပိုႀကီးတယ္။ ဒါဟာ ဘုရားသခင္က သူတို႔ကို ပိုႏွစ္သက္လို႔ အကိုက္ႀကီးႀကီး ကိုက္လိုက္တာျဖစ္တယ္" လို႔ ေျပာျပခဲ့တယ္။

ဆရာရဲ႕အားေပးစကားေၾကာင့္ သူဟာ သူ႔မ်က္စိမျမင္ရတာက ဘုရားသခင္ သူ႔ကိုပိုႏွစ္သက္လို႔ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္မွတ္ၿပီး စိတ္ပ်က္အားငယ္ မေနခဲ့ေတာ့ဘူး။ အဲဒီကစ ဘဝရဲ႕စိန္ေခၚမႈေတြကို သူရဲရဲရင္ဆိုင္ရဲခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာ သူဟာ နာမည္ရွိတဲ့ မ်က္မျမင္အႏွိပ္သည္ဆရာတစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့ၿပီး လူေတြရဲ႕နာက်င္ကိုက္ခဲမႈေတြကို ကုသေပးသူျဖစ္ခဲ့တယ္။

လူ႔ဘဝရဲ႕ အနာအဆာကို "ဘုရားသခင္ကိုက္ခဲ့တဲ့ ပန္းသီး" လို႔ ထင္မွတ္တဲ့အေတြးဟာ ထူးျခားပါတယ္။ ဒါဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုႏွစ္သိမ့္တာနဲ႔ တူတယ္လို႔ဆိုေပမယ့္ လူ႔ဘဝမွာ စိတ္အလိုက် မျဖစ္တဲ့အရာေတြက အမ်ားႀကီးမို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုႏွစ္သိမ့္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္လည္းလိုလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီလိုႏွစ္သိမ့္မႈက ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလို အသိအျမင္ေတြလည္း ေပးပါတယ္။

အႏုပညာသမိုင္းမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ ထူးျခားမႈသံုးခုရွိခဲ့ပါတယ္။ စာေပအႏုပညာရွင္ John Milton ဟာ မ်က္မျမင္တစ္ဦးျဖစ္တယ္။ ဂီတအႏုပညာရွင္ Beethovenဟာ နားမၾကားသူျဖစ္တယ္။ တေယာပါရမီရွင္ Niccolo Paganiniဟာ ဆြံ႔အသူျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ "ဘုရားသခင္ကိုက္ခဲ့တဲ့ ပန္းသီး"နဲ႔ တင္စားရရင္ သူတို႔ဟာ ဘုရားသခင္ပိုႏွစ္သက္တဲ့့ပန္းသီးျဖစ္လို႔ ဘုရားသခင္အကုိက္ႀကီးႀကီး ကိုက္ခဲ့တာျဖစ္လိမ့္မယ္။

တေယာပါရမီရွင္ Niccolo Paganini နဲ႔ သာဓကျပရရင္ (၄)ႏွစ္အရြယ္မွာ သူဟာ ဝက္သက္ေပါက္ခဲ့လို႔ အသက္ဆံုးရႈံးရကိန္း ဆိုက္ခဲ့တယ္။ (၇)ႏွစ္အရြယ္မွာ အဆုတ္ေရာင္ေရာဂါကို ေသလုနီးနီး ခံခဲ့ရတယ္။ (၄၆)ႏွစ္မွာ ရွိသမွ်သြားေတြ အကုန္ကၽြတ္ထြက္ခဲ့ၿပီး (၄၇)ႏွစ္မွာ အျမင္အားယုတ္ေလ်ာ့ခဲ့လို႔ မ်က္လံုးကြယ္လုလုျဖစ္ခဲ့တယ္။ အသက္(၅ဝ)မွာ ဆြံ႔အခဲ့ရတယ္။ ဘုရားသခင္ကိုက္ခဲ့တဲ့ ဒီပန္းသီးတစ္ကိုက္က အားပါလြန္းလွတယ္ဆိုေပမယ့္ တေယာပါရမီရွင္တစ္ဦးကို ဖန္ဆင္းေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

Niccolo Paganini ဟာ (၇)ႏွစ္အရြယ္မွာ တေယာစသင္ခဲ့တယ္။ ပါရမီေၾကာင့္ (၁ဝ)ႏွစ္အရြယ္မွာ နာမည္ရစျပဳခဲ့တယ္။ (၁၂)ႏွစ္အရြယ္မွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ဂီတပဲြကို တင္ဆက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး အရမ္းေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ သူ႔တေယာသံဟာ ကမာၻ႔အႏွံ႔ျပန္႔ခဲ့တယ္။ ေရာဂါေဝဒနာနဲ႔ နာက်င္ေနတဲ့ၾကားက အားေပးသူေတြကို သူ႔ရဲ႕လက္သံ၊ သူ႔ရဲ႕တေယာႀကိဳးေတြနဲ႔ ဆဲြေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဂီတေဝဖန္ေရးဆရာ Boaz က သူ႔ကို "တေယာေမွာ္ဆရာ"လို႔ တင္စားခဲ့သလို ျပဇာတ္ေရးဆရာ Goetheက သူ႔ကို "တေယာႀကိဳးေပၚက ေတာက္ပတဲ့ဝိညာဥ္"လို႔ တင္စားခဲ့တယ္။

လူတခ်ဳိ႕က ေျပာၾကတယ္.... ဘုရားသခင္က သင့္ကို ပါရမီေတြထည့္ေပးသလို ပါရမီနဲ႔ဆတူ ဆင္းရဲပင္ပန္းျခင္းေတြလည္း ေပးပါသတဲ့။

ဘုရားသခင္က လူတိုင္းကို တစ္ကိုက္စီကိုက္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္းမွာ ေမြးရာပါခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ၾကတယ္။ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကို အညံ့မခံဘဲ Beethoven လို ကံၾကမၼာကို ဂီတအျဖစ္သီကံုးမလား၊ ဂ်ာမဏီစာေရးဆရာ Nietzscheလို႔ ရင္ဖြင့္ေဖာ္ထုတ္မလား၊

ဘုရားသခင္က မွ်တပါတယ္။ လူတိုင္းကို အေကာင္းခ်ည္းပဲ မေပးခဲ့သလို၊ အဆိုးခ်ည္းလည္း မေပးခဲ့ပါဘူး။
သင့္ကို ရုပ္ရွည္လွပတာေပးရင္ အသိဉာဏ္ကို မေပးဘူး။
သင့္ကို ေငြေၾကးေတြေပးရင္ က်န္းမာေရးကို မေပးဘူး။
သင့္ကို ပါရမီေတြေပးရင္ အဲဒီပါရမီနဲ႔ လိုက္ဖက္ညီေအာင္ ဆင္းရဲပင္ပန္းတာကိုလည္း ေပးမယ္။ ဘုရားသခင္မေပးခဲ့တာကို အပင္ပန္းခံၿပီး သင္ႀကိဳးစားရွာေဖြရမယ္။ တကယ္လို႔ ဆင္းရဲဒုကၡ၊ အခက္အခဲနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါ ေလာကႀကီး မတရားဘူးဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို မစြန္႔ပစ္ပါနဲ႔။ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းကိုရွာပါ။ အထက္က ဆရာေျပာခဲ့သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုႏွစ္သိမ့္နည္းရွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဘုရားသခင္ကိုက္ခဲ့တဲ့ ပန္းသီးေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘုရားသခင္ ပိုႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့လို႔ အကိုက္ႀကီးႀကီး ကိုက္လိုက္တာေလး တစ္ခုပါပဲ။


မူရင္းလင့္ --- http://www.duwenzhang.com/wenzhang/lizhiwenzhang/20110412/178962.html


  ႏိုင္းႏိုင္းစေန (Wednesday, April 13, 2011)

Comments