အခ်ိန္ေလးနည္းနည္းေပးပါ

အိမ္ေထာင္သက္ (၂၁)ႏွစ္အၾကာမွာ
ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမက ကၽြန္ေတာ့္ကို
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ညစာအတူ
ထြက္စားၿပီး ရုပ္ရွင္အတူတူ
ၾကည့္ေစခ်င္ေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမက ေျပာပါတယ္။
သူကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို
သိပ္ခ်စ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူ
ရွိေနခ်င္တာ သူသိတယ္တဲ့။

ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမေျပာေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီး
ဆိုတာမုဆိုးမအျဖစ္ဘ၀ကို
ျဖတ္သန္းေနတာ (၁၉)ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့
ကၽြန္ေတာ့္အေမပါ။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အလုပ္ေတြနဲ႔
သားသမီး(၃)ေယာက္အတြက္
တာ၀န္ေတြေၾကာင့္အေမ့ဆီကို
အေၾကာင္းထူးရွိတဲ့ တခါတရံကလြဲလို႔
သိပ္မေရာက္ျဖစ္ပါဘူး။
အဲဒီညကေတာ့ အေမ့ကိုဖုန္းဆက္ၿပီး
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူညစာထြက္စားၿပီး
ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

"သား... ေနေရာေကာင္းရဲ႕လား။
ဘာမ်ားျဖစ္ေနလဲ?"

အေမဟာ ညည့္နက္မွဖုန္းလာရင္၊
ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ အျပင္ထြက္စားဖို႔ေခၚရင္
သတင္းဆိုးေတြမ်ား ရွိလို႔လားလို႔
သံသယ၀င္တတ္တဲ့သူပါ။

"မဟုတ္ပါဘူး အေမရယ္။
အေမနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆးေတြ႔ၿပီး
စကားေလးဘာေလး ေျပာခ်င္လို႔ပါ။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေမနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲေလ"

အေမက စဥ္းစားသလို ခဏျငိမ္သြားၿပီးမွ
"အရမ္းေကာင္းတာေပါ့ သားရယ္"
လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။

အဲဒီအပတ္ ေသာၾကာေန႔မွာ ရံုးဆင္းတာနဲ႔
အေမ့ကိုကားနဲ႔ သြားႀကိဳပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္း
လႈပ္ရွားေနမိတယ္။ အေမ့အိမ္ကို
ေရာက္တဲ့အခါမွာ အေမလည္း
ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲစိတ္လႈပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ေနတာ
ေတြ႔ရပါတယ္။

အေမက ကုတ္အက်ီေလး၀တ္ၿပီး
တံခါး၀မွာ ေစာင့္ေနပါတယ္။
ဆံပင္ေလးေတြကို အေခြအလိပ္ေလးေတြ
လုပ္ထားၿပီး အေဖနဲ႔ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္
မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ ပြဲတုန္းက ၀တ္ခဲ့တဲ့
အက်ီေလးကိုပဲ ၀တ္ထားပါတယ္။
အေမ့မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳးဟာ
နတ္သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕
ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါလိုပဲ
လင္းလက္ေတာက္ပေနပါတယ္။

"အေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ငါ့သားေလးနဲ႔
အျပင္ထြက္ၿပီး ထမင္းစားမလို႔ လို႔
ေျပာလိုက္ေတာ့ သူတို႔ေတြက အေမ့ကို
အထင္ႀကီးေနၾကတယ္။ သားနဲ႔
ဘယ္ေတြသြားတယ္ ဘာေတြစားတယ္
ဆိုတာ သူတို႔ကိုျပန္ေျပာျပရဦးမယ္။
သိပ္သိခ်င္ေနၾကတယ္..."

ကားေပၚတက္ရင္း အေမကေျပာတယ္။

ဆိုင္အေကာင္းစားႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္
သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ေႏြးေထြးမႈရွိတဲ့
ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔
သြားလိုက္တယ္။ ထိပ္တန္းအမ်ိဳးသမီးႀကီး
တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဟန္ပန္မ်ိဳးနဲ႔ အေမက
ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းကို ကိုင္ထားပါတယ္။

စားပြဲမွာ ထိုင္ၿပီးေတာ့
အစားအေသာက္စာရင္းကို ကၽြန္ေတာ္က
ဖတ္ျပရပါတယ္။ အေမက
စာလံုးႀကီးႀကီးေတြကိုပဲ ဖတ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ပါ။
ဖတ္ရင္းတန္းလန္းနဲ႔
ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထိုင္ၿပီး
စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့အေမ့ကို ေတြ႕ရပါတယ္။

အတိတ္ကို သတိရေနတဲ့
အျပံဳးေလးနဲ႔ အေမကေျပာတယ္...

"သားငယ္ငယ္ေလးတုန္းကေတာ့
အစားအေသာက္စာရင္းကို ဖတ္ျပတဲ့သူက
အေမေပါ့..."

"အခုေတာ့ အေမအနားယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို
အလွည့္ေပးေပါ့... ေနာ္အေမ..."
လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

ညစာစားရင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္
စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ေျပာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက
ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

အခုလတ္တေလာ ကိုယ္ဘာေတြလုပ္တယ္
ဘာေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အျပန္အလွန္
ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ။ စကားေျပာတာ
ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားသလဲဆိုရင္
ရုပ္ရွင္ေတာင္ လြတ္သြားတဲ့အထိပါပဲ။

အေမ့ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေတာ့ အေမက
"အေမတို႔ ေနာက္တစ္ခါလည္း အခုလိုပဲ
အျပင္ထြက္စားၾကဦးမယ္ေလ။ ဒါေပမယ္
ဒီတစ္ခါေတာ့ အေမက ေကၽြးမွာေနာ္..."
လို႔ေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာတူ
လိုက္ရပါတယ္။

အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမက
"ညစာထြက္စားတာ ေပ်ာ္ခဲ့လား"
လို႔ အျပံဳးနဲ႔ ေမးပါတယ္။

"အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။
ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတာထက္ေတာင္
အမ်ားႀကီးပိုၿပီး ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္..."
လို႔ ျပန္ေျဖမိပါတယ္။

ရက္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ ရုတ္တရက္
ျပင္းထန္တဲ့ ႏွလံုးေရာဂါခံစားရၿပီး
အေမဆံုးရွာပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္က
ျမန္ဆန္လြန္းလို႔ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္
ဘာမွေတာင္ လုပ္မေပးလိုက္ႏိုင္ပါဘူး။

အေမဆံုးၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ
အေမနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ သြားခဲ့တဲ့
စားေသာက္ဆိုင္က ေငြလက္ခံျဖတ္ပိုင္း
မိတၱဴတစ္ေစာင္ပါတဲ့ စာအိတ္တစ္အိတ္
ကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုေရာက္လာပါတယ္။

ျဖတ္ပိုင္းမိတၱဴနဲ႔အတူ အေမေရးထားတဲ့
စာေလးတစ္ေစာင္ပါပါလာပါတယ္။

"သား...
ဒီေငြေတာင္းခံလႊာအတြက္
အေမႀကိဳၿပီး ပိုက္ဆံေပးခဲ့တယ္...
အဲဒီေန႔မွာ အေမ သားတို႔နဲ႔
အတူရွိေနႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာေတာ့
သိပ္မေသခ်ာဘူး...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမလူႏွစ္ေယာက္စာအတြက္
ပိုက္ဆံေပးခဲ့တယ္။

အေမ့သားနဲ႔အေမ့ေခၽြးမ အတြက္ပါ...
သားနဲ႔ညစာထြက္စားတဲ့ညဟာ အေမ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ဆိုတာ
သားဘယ္ေတာ့မွ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး...
သားကို အေမသိပ္ခ်စ္တယ္..."

အေမ့စာကို ဖတ္ၿပီးခ်ိန္မွာ
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း
အခ်ိန္မီေျပာဖို႔၊ သူတို႔ရသင့္တဲ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့
ေပ်ာ္ရႊင္စရာအခ်ိန္ေတြကို
အခ်ိန္မီေပးဖို႔ဘယ္ေလာက္
အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ္နားလည္လိုက္ပါတယ္။

ဘ၀မွာ ဘုရားနဲ႔ မိသားစုထက္ပိုၿပီး
အေရးႀကီးတဲ့အရာ မရွိပါဘူး။

တန္ဖိုးရွိတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးမို႔လို႔
ဘာသာျပန္ျပီး မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
အခုလိုမိေ၀းဖေ၀းနဲ႔ တနယ္တေက်း
ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
လူႀကီးမိဘေတြနဲ႔တစ္အိမ္ထဲမွာ
အတူတူေနခြင့္ ျပဳစုခြင့္ရေနတဲ့သူေတြကို
အားက်မိပါတယ္။

ကၽြန္မလည္းမိဘနဲ႔အတူတူေနတဲ့
အခ်ိန္ေတြတုန္းက
(မိဘခိုင္းတာရွိရင္ေတာ့ အကုန္လံုး
လုပ္ေပးခဲ့ေပမယ့္) မိဘနားသိပ္မေနခဲ့ပဲ
အခ်ိန္အားရင္ ကိုယ္ဘာသာတစ္ေယာက္ထဲ
ေနတတ္ခဲ့ပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ မိဘနဲ႔ေနရတဲ့
အခ်ိန္ေတြကို တမက္တေမာ
ျပန္လိုခ်င္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဘ၀မွာ
ကိုယ့္ဘာသာရုန္းကန္ရင္း
လူေတြအေၾကာင္းပိုသိလာတဲ့ အခါက်မွ
ေနာက္ဆံုးကိုယ့္ဘက္မွာ
အျမဲတမ္းရပ္တည္တဲ့ သူေတြဟာ
မိသားစုပဲဆိုတာ ပိုၿပီးနားလည္လာမိပါတယ္။

မိဘနဲ႔ အတူေနေနဆဲျဖစ္တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကိုလည္း
အလုပ္ေတြရႈပ္ေနေပမယ့္ မိဘအတြက္
အခ်ိန္သပ္သပ္ေပးဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

Thanks to Original Writer

နည္းစနစ္က်က်အေတြးအေခၚ မွ ကူးယူသည္။

Comments

Popular posts from this blog

Mi Phone အားလံုးအတြက္ Zawgyi Font ထည့္နည္း ေပါင္းစံု

Warriors Orochi 3 Ultimate -Mystic Weapons Guide-

All Mi phone model can use Myanmar Font and Root

Zapya for PC

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ ပုံေတာ္အစစ္

ဖီးနစ္ သို႔ မီးငွက္

ပီယလက္စြပ္အေၾကာင္း

Xiao Mi Phone မ်ား အတု အစစ္ ခဲြနည္း

ခရမ္းစြဲ (Amethyst)

​ေအဗရာဟမ္​ လင္​ကြန္​း ႏွင္​့ ဂြၽန္​အက္​ဖ္​ က​ေနဒီ တို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာ တူညီခ်က္​